Μετατρέποντας μια παλία κατάρα σε ευλογία…

ΦΑΡΑΓΓΙ ΔΕΛΦΙΝΑΚΟΥ Β 8.11.2010

Στην νότια απόληξη της Οίτης και κοντά στα όρια με το Καλλίδρομο, βρίσκεται το χωριό Δέλφινο. Ένα εξαιρετικά όμορφο χωριό με αμφιθεατρική θέα προς την κοιλάδα του Σπερχειού. Σε απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων βόρεια του χωριού παρατηρείται έντονη ρηγμάτωση και πολύ απότομες κλίσεις. Παρ’ όλη την μικρή σχετικά λεκάνη απορροής, οι έντονες κλίσεις και τα ρήγματα σχημάτισαν ένα μικρό φαράγγι που είναι γνωστό με την ονομασία Δελφινάκος. Στην έξοδο του Δελφινάκου ένα άλλο εκτεταμένο ρήγμα αποκαλύπτεται με τη μορφή αξιόλογου γεώτοπου, γνωστού με την ονομασία  «καθρέπτης». Εδώ πηγάζουν επίσης τα Μαυρονέρια, η μεγαλύτερη πηγή στη Φθιώτιδα η οποία αναβλύζει άφθονα νερά με σταθερή παροχή, από την εποχή που στρατοπέδευσε ο Ξέρξης για να ετοιμάσει την επίθεσή του στις Θερμοπύλες.

Αυτή η πεδινή έκταση στην έξοδο του φαραγγιού ανήκει στην κτηματική περιφέρεια του χωριού Βαρδάτες. Από δω η θέα του ορεινού όγκου είναι ιδιαίτερα επιβλητική. Υψώνεται σαν ένα γιγάντιο τείχος διακόπτοντας απότομα τις επίπεδες αγροτικές καλλιέργειες του χωριού. Τα βράχια προβάλλουν άτακτα εξέχοντας σαν γλυπτά με παράξενες μορφές. Η βλάστηση ανάμεσα από τα βράχια πυκνή κι αδιαπέραστη αποτελούμενη από πουρνάρια, κουμαριές, αγριελιές κι άλλα τυπικά Μεσογειακά είδη. Ένα μικρό εκκλησάκι (της Παναγίας Προυσιώτισσας) και πολλά κάθετα ρήγματα με σπηλαιώδεις διαμορφώσεις δένουν την άγρια όψη του τοπίου με την αρμονία των τοξοτών γεφυριών της σιδηροδρομικής γραμμής.

Τους χειμερινούς μήνες μπορεί κάποιος να θαυμάσει τους καταρράκτες που σχηματίζουν οι χαρακιές των ρηγμάτων. Αυτό ήταν αρκετό να ερεθίσει τη φαντασία τοπικών canyoners που θέλουν να εξερευνούν κάθε χείμαρρο και κάθε γωνιά της Οίτης.

Έτσι στις 24-5-2010 οργανώθηκε η πρώτη προσπάθεια εξερεύνησης του Δελφινάκου με μία ομάδα, επικεφαλής της οποίας ήταν ο Γιώργος Ανδρέου. Ακολούθησε και δεύτερη διάσχιση (3-6-2010) στην οποία ολοκληρώθηκε η ασφάλιση του Α’ τμήματος. Από την αρχή διαπιστώθηκε ότι το φαράγγι αποτελείται από δύο κλάδους (Α’ & Β’) που ενώνονται περίπου στο μέσον της διαδρομής του.

Τα νέα διαδόθηκαν γρήγορα στο χώρο του canyoning στη χώρα μας και πολλοί επισκέφθηκαν το Δελφινάκο στον οποίο βρήκαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Στις 7-11-2010 μία δεύτερη ομάδα, του Π.Ο.Α. αυτή τη φορά, με επικεφαλής τους Βασίλη Μαργαρίτη και Γιώργο Βλάμη επιχείρησαν την εξερεύνηση στον Β’ κλάδο του Δελφινάκου. Στην ομάδα συμμετείχαν επίσης οι Δήμητρα Στέρπη, Σίμος Κοτσίνης, Μαρίνα Ανυφαντή, Γιώργος Αγγελόπουλος, Αλέξανδρος Ασημακόπουλος, Κώστας Στασινός, Σπύρος Κασσής και Γιώργος Αθανασιάς.

Περιγραφή πρόσβασης στο φαράγγι

Η είσοδος στο φαράγγι του Δελφινάκου (Α’ & Β’) γίνεται από το χωριό Δέλφινο. Διασχίζοντας το χωριό φτάνουμε στο παλιό σχολείο που βρίσκεται σ’ ένα μεγάλο καταπράσινο λιβάδι. Ακολουθούμε στη συνέχεια ένα μικρό μονοπάτι στον παρακείμενο χείμαρρο που μας οδηγεί στο πρώτο σκέλος του φαραγγιού. Αν συνεχίσουμε για 200 περίπου μέτρα και αφού προσπεράσουμε το Δελφινάκο Α’ φτάνουμε στην είσοδο του Β’ σκέλους.

Η έξοδος του φαραγγιού βρίσκεται σε απόσταση 1χλμ. από το χωριό Βαρδάτες. Για να πάμε εκεί ακολουθούμε τον αγροτικό δρόμο αμέσως μετά την εκκλησία του χωριού με κατεύθυνση τον ορεινό όγκο της Οίτης και όταν φτάσουμε στο τέλος του δρόμου στρίβουμε δεξιά. Μετά από 100μ. φτάνουμε δίπλα ακριβώς στην έξοδο του φαραγγιού όπου αφήνουμε τα αυτοκίνητα και τα στεγνά μας ρούχα. Στη θέση αυτή υπάρχει μικρός οικίσκος με γεώτρηση.

DELFINAKOS A B

 

Περιγραφή του φαραγγιού

Το φαράγγι έχει μήκος περί το 1χλμ. και υψομετρική διαφορά 350μ. Συνολικά έχει 10 καταβάσεις μέχρι το σημείο που τέμνεται με το άλλο τμήμα του φαραγγιού. Οι καταβάσεις αυτές είναι σχετικά μικρές και οι περισσότερες γίνονται με φυσικά δεσίματα από δέντρα. Η βλάστηση σε ολόκληρο τον Β’ κλάδο είναι ιδιαίτερα πυκνή και συμπληρώνει την ομορφιά του χώρου. Υπάρχουν κυρίως πλάτανοι, πουρνάρια κι άλλα είδη της μακίας βλάστησης. Σ’ ορισμένες όμως θέσεις κατάβασης υπάρχουν πολλές βατομουριές και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή για να τις αποφύγουμε «αναίμακτα». Το φαράγγι είναι αρκετά κάθετο και η πρώτη κατάβαση αρχίζει μετά από μια 15μετρη κατηφορική τραβέρσα. Ακολουθεί ο πρώτος μεγάλος καταρράκτης των 55 μέτρων ο οποίος όμως σπάει (λόγω του ανάγλυφου και της κακής ποιότητας πετρώματος) σε δυο μικρότερους παρακάμπτοντας έτσι ελαφρώς την υδατοσυρμή. Η συνέχεια αποτελείται από μικρότερους καταρράκτες αλλά με αντίστοιχο ενδιαφέρον. Στα περισσότερα σημεία το ασβεστολιθικό πέτρωμα ήταν σαθρό και μας ανάγκασε να κάνουμε μικρές παρεκκλίσεις στην τοποθέτηση των ρελέ. Ο Γιώργος Βλάμης, συχνά κρεμασμένος σαν νυχτερίδα στους καταρράκτες, μετέδιδε στους υπόλοιπους της ομάδας τις παραστάσεις του δικού του οπτικού πεδίου. Η περιέργεια της πρώτης ασφάλισης ενός φαραγγιού είναι πάντα αξεπέραστη!!

Το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του φαραγγιού είναι ανοικτό σαν μεγάλο μπαλκόνι στην πεδιάδα του Σπερχειού. Από αυτές τις απότομες ορθοπλαγιές της Οίτης διέρχεται η σιδηροδρομική γραμμή πάνω από τις τοξωτές πετρόκτιστες γέφυρες που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές. Σ’ ολόκληρη την διαδρομή αναρωτιόμασταν για τους λόγους που επέβαλαν μια τέτοια χάραξη της σιδηροδρομικής γραμμής. Όμως η βλάστηση, η μεγάλη θέα και ο ήχος των τραίνων κάνει το κατέβασμα ενδιαφέρον και ικανό να αποπλανήσει τις σκέψεις μας.

Το φαράγγι είναι επισκέψιμο καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου, νερό όμως θα βρείτε από τον Νοέμβριο μέχρι τον Μάιο.

Τα πετρώματα των τοιχωμάτων του φαραγγιού αλλά και της ευρύτερης περιοχής αποτελούνται από σκοτεινότεφρους ασβεστόλιθους, λεπτοστρωματώδεις έως μεσοστρωματώδεις και ωολιθικούς κατά θέσεις. Στον κατώτερο ορίζοντα περιέχουν Megalodon και Palaeothrix.

Χαρακτηριστικά φαραγγιού

[table id= 3]

Χαρτογράφηση φαραγγιού

DSC08990

DSC08994

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μία ενδιαφέρουσα πρόταση

Η είσοδος του φαραγγιού ξεκινά από το παλιό σχολείο του χωριού που βρίσκεται μέσα σε ένα μεγάλο λιβάδι με εκπληκτική θέα, το οποίο τα τελευταία χρόνια έπαψε να λειτουργεί. Η κυρία Μάρθα που το επιμελήθηκε με πολύ χάρη το μετέτρεψε σε μικρή ταβέρνα.

Συνιστούμε ανεπιφύλακτα πριν την είσοδο στο φαράγγι να συνεννοηθείτε μαζί της ώστε μετά την έξοδο από το φαράγγι και την επιστροφή σας για τα αυτοκίνητα, να μείνετε και να απολαύσετε το περιβάλλον και την εκλεκτή κουζίνα της κυρίας Μάρθας.

Παρ’ ότι το χωριό έχει λιγοστούς κατοίκους, όλοι τους κάνουν κάθε καλή προσπάθεια για την ανάπτυξή του.

Η παλιά κατάρα

Η παράδοση του χωριού αναφέρει ότι σ’ αυτές τις σπηλιές κοντά στο φαράγγι ζούσε προσευχόμενος ένας καλόγερος. Όμως σαν άνθρωπος κι αυτός «παραστράτησε» κι ερωτεύτηκε μια βοσκοπούλα. Οι συγγενείς της όμως το θεώρησαν προσβολή και τον σκότωσαν, ο δε Μητροπολίτης εκείνης της εποχής καταράστηκε τους δολοφόνους.

Κατεβαίνοντας το φαράγγι, αναπολούσαμε την ιστορία και τα παλιά ήθη κι έθιμα, συμπληρώνοντας το μονόλογο μέσα μας………….

Αυτός το τόπος είναι πράγματι κατάλληλος για έρωτα, αναψυχή, δράση, περιπέτεια. Είναι μια ευλογία.

Περισσότερες φωτογραφίες από την εξόρμηση μπορείτε να δείτε πατώντας στην ακόλουθη φωτογραφία.

Tags:

Tuesday, December 21st, 2010 Εξερευνήσεις

No comments yet.

Leave a comment