Φαράγγια

Φαράγγι Ίναχου Αρτεμισίου

Γενικές Πληροφορίες

«Ο ενθουσιασμός όλων φάνηκε από τα πρώτα μέτρα και μετά τα μισά το λέγαμε φαραγγάρα. Έχει τα πάντα. Μετρήσαμε χοντρικά 35 ραπέλ, αρκετές μικρές τσουλήθρες και jump. Το αποκορύφωμα ενα χάος λίγο πριν το τέλος με 2 απανωτούς 40ρηδες καταρράχτες. Βγήκαμε έξω νύχτα και η ικανοποίηση όλων ήταν εμφανής παρόλο το κρύο και την κούραση.

Σίγουρα θα γραφτούν πολλά για τον Ίναχο».

Εντυπώσεις όχι άδικες από μέλος της ομάδας εξερεύνησης, μιας και το συγκεκριμένο φαράγγι μαζί με το φαράγγι της Καλλιθέας είναι από τα πιο ενδιαφέροντα στη Πελοπόννησο.

Το φαράγγι του Ίναχου βρίσκεται στο Αρτεμίσιο Όρος. Ξεκινώντας από την περιοχή της Καρυάς και καταλήγοντας κοντά στο Νεοχώρι, έχει ολικό μήκος περίπου 2,5km και υψομετρική διαφορά περίπου στα 400 μέτρα. Το υψόμετρο εισόδου είναι 1080μέτρα και αυτό της εξόδου 620μέτρα.

Το φαράγγι ξεκινάει αρκετά ψηλά, σε πολύ όμορφο ανοικτό πεδίο με χαμηλή βλάστηση και πλαγιές γεμάτες από γιδόστρατα, και ακλουθώντας το φυσικό ανάγλυφο του Αρτεμισίου, πέφτει σε παρακείμενη φυσική χαράδρα, αυξάνοντας σταδιακά τα νερά του σχηματίζοντας τον Ίναχο ποταμό.

100 μέτρα χαμηλότερα υψομετρικά και περίπου σε 500μέτρα απόσταση από το σημείο στάθμευσης εισόδου αρχίζουν οι τεχνικές καταβάσεις, οι όποιες φτάνουν στον αριθμό τις 40 συνολικά, ενώ υπάρχουν και ελεύθερες καταβάσεις που απαιτούν καταρρίχηση.

Το φαράγγι διατρέχεται από νερό καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου εντυπωσιάζοντας για την παροχή του ακόμα και στους άνυδρους μήνες του χρόνου. Το νερό του καταλήγει στη πόλη του Άργους.

Το φαράγγι μπορεί να διαιρεθεί σε τμήματα, αφού τα κλειστά κομμάτια του εναλλάσσονται με ανοιχτά όπου μπορεί να αναπτυχθούν διαφυγές.

Η πρόσβαση στο σημείο εισόδου είναι εύκολη, με μόλις 10 min περπάτημα από το σημείο στο οποίο θα παρκάρουμε τα οχήματα, ενώ καταλήγει στα οχήματα εξόδου. Η μετάβαση όμως από την έξοδο και στην είσοδο είναι αρκετά μεγάλη και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τις ομάδες κατάβασης.

 

Οδηγίες Πρόσβασης

Εποπτική εικόνα της περιοχής μπορείτε δείτε στον ακόλουθο χάρτη:


View Φαράγγι Ίναχου Αρτεμισίου in a larger map

Οδηγίες Logistics:

Αφού φτάσουμε στο χωρίο

22

33

Εναλλακτικά για να μη.

 

Χαρτογράφηση

Δεν υπάρχουν πληροφορίες

 

Ιστορικό

Ο εντοπισμός του φαραγγιού έγινε τον Αύγουστο του 2011 από τον Ιωάννη Φαρσαράκη, και έκτοτε ακολούθησαν άλλες  δύο ανιχνευτικές επισκέψεις στην ευρύτερη περιοχή με στόχο την αναζήτηση των σημείων εισόδου, εξόδου και πιθανών διαφυγών.

Με όλες τις πληροφορίες έτοιμες το Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011 οκταμελής ομάδα εξερευνεί και ασφαλίζει το φαράγγι του Ίναχου. Η ομάδα αποτελείτο από τους:

  • Άγγελο Βλαχόπουλο (ΘΗΣΕΑ)
  • Δημήτριο Καραχρήστο (Ορειβατικός Σύλλογος Λουτρακίου)
  • Νικόλαο Μουτζούρη (ΘΗΣΕΑ)
  • Γεώργιο Εξηνταβελόνη (ΘΗΣΕΑ)
  • Γεώργιο Γεωργιάδη (ΕΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ)
  • Χρήστος Μπουγιώτα (ΘΗΣΕΑ)
  • Βάντα Ψαρούλη (Ορειβατικός Σύλλογος Λουτρακίου)
  • Ιωάννη Φαρσαράκη (Ορειβατικός Σύλλογος Λουτρακίου)

Η εξερεύνηση – ασφάλιση του φαραγγιού διήρκησε σχεδόν δέκα ώρες και ολοκληρώθηκε στις 20:30. Ασφαλίστηκαν περίπου 30 τεχνικές καταβάσεις. Στα περισσότερα σημεία τοποθετήθηκαν μονοί κρίκοι, λίγοι διπλού κρίκου και αρκετές πλακέτες με ναυτικά κλειδιά.

Το κόστος των υλικών ασφάλισης ανέλαβε ο Ορειβατικός Σύλλογος Λουτρακίου.

Στις 28 Οκτωβρίου οι Βάντα Ψαρούλη (ΟΣΛ – ΕΟΣ Κορίνθου), Νίκος Παγκάκης (ΠΟΑ), Οδυσσέας Τσαγανός (ΣΕΛΑΣ) και Ιωάννης Φαρσαράκης (ΟΣΛ – ΕΟΣ Κορίνθου) επαναλαμβάνουν το φαράγγι με στόχο την βελτίωση της ασφάλισης του. Τοποθετούνται μονές ασφάλειες σε όλες τις καταβάσεις που κατά την πρώτη διάσχιση είχαν χρησιμοποιηθεί βραχοδεσίματα και δένδροδεσίματα ή είχαν πραγματοποιηθεί με ελεύθερες καταρριχήσεις καθώς και αναπτύχθηκε τραβέρσα πρόσβασης στον πρώτο 22μετρο καταρράκτη.

Στις 19 Νοεμβρίου οι Γιώργος Εξηνταβελόνης (ΘΗΣΕΑ), Βάντα Ψαρούλη (ΟΣΛ – ΕΟΣ Κορίνθου), και Ιωάννης Φαρσαράκης (ΟΣΛ – ΕΟΣ Κορίνθου) βελτιώνουν την ασφάλιση του φαραγγιού με αλυσίδες, πλακέτες διπλού κρίκου, και άλλες μονές κρίκου. Το κόστος αυτή τη φορά αναλαμβάνει ο ΕΟΣ Κορίνθου.

Στις 3 Δεκεμβρίου οι Χριστόφορος Καραγεώργος (ΕΟΣ Κορίνθου), ο Ιωάννης Φαρσαράκης (ΟΣΛ – ΕΟΣ Κορίνθου), ο Απόλλων Θρασυβουλίδης (ΘΗΣΕΑ – ΠΟΑ), ο Μίλτος Μεσσηνέζος (ΕΟΔ Αττικής) και ο Άγγελος Βλαχόπουλος (ΘΗΣΕΑ) διασχίζουν πρώτη φορά το φαράγγι χωρίς να εκτελέσουν κάποια εργασία συντήρησης.

Στις 10 Δεκεμβρίου οι Βασίλης Μαργαρίτης (ΠΟΑ), Γιάννης Σιδέρης (ΠΟΑ), Γιώργος Βουρλούμης (ΠΟΑ), Γιώργος Παπαδόπουλος (ΠΟΑ), Σωτήρης Παπαϊωάννου (ΕΣΕΦ), Δημοσθένης Πατρώνας (ΕΣΕΦ), Ανδρέας (ΕΣΕΦ), Μιχάλης (ΕΣΕΦ), Μάρκος Σιδέρης (ΕΣΕΦ), Βάντα Ψαρούλη (ΟΣΛ – ΕΟΣ Κορίνθου) και Ιωάννης Φαρσαράκης (ΟΣΛ – ΕΟΣ Κορίνθου) επαναλαμβάνουν το φαράγγι και τοποθετούν έξι διπλούς κρίκους σε σημεία που μέχρι πρότινος χρησιμοποιούνταν παρακείμενα μονοπάτια αποφεύγοντας τις καταβάσεις. Η συγκεκριμένη κατάβαση είναι και η πρώτη που η ομάδα ολοκλήρωσε το φαράγγι χωρίς να χρειαστεί φακούς.

Και λίγη Ιστορία…

Ο Ίναχος ήταν αρχαιότατος (μυθικός) βασιλεύς του Άργους. Ήταν γιος του Ωκεανού και της Τηθύος και ιδρυτής του βασιλικού γένους των Ιναχιδών που έδωσε στο Άργος οκτώ βασιλείς. Ο Ίναχος, όταν έγινε ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα, έσωσε τους κατοίκους οδηγώντας τους στα όρη και στη συνέχεια αφού μάζεψε τα νερά σε μία κοίτη και δημιούργησε τον ποταμό Ίναχο, που έλαβε το όνομά του, έφερε τους Αργείους στην εύφορη και κατοικήσιμη πλέον πεδιάδα του Άργους.

 

Φωτογραφίες

Για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες από το φαράγγι χτυπήστε στην ακόλουθη εικόνα:

 
 

 

Wednesday, November 30th, 2011 Φαράγγια No Comments

Φαράγγι Γερακίνα, Γεράνεια Όρη

Γενικές Πληροφορίες

Το φαράγγι της Γερακίνας βρίσκεται πάνω από το χωριό Σχοίνος 10 Km μετά το Αλεποχώρι στον δρόμο προς το Λουτράκι, 5 Km δυτικά από το φαράγγι των Μύλων.

Ονομάστηκε έτσι καθώς από πάνω του περνάει το παλιό μονοπάτι Σχοίνου – Περαχώρας που λέγεται Σκάλα της Γερακίνας.

Τόσο το σημείο εισόδου, όσο και το σημείο εξόδου του φαραγγιού είναι βατά από συμβατικά οχήματα, αλλά προσεγγίσιμα και πεζοπορικά από παρακείμενο μονοπάτι. Ο χρόνος πρόσβασης του φαραγγιού από το παρκινγκ εισόδου είναι μόλις 5 λεπτά, και αντίστοιχος ο χρόνος από το τελευταίο Rappel έως το παρκινγκ εξόδου.

Το φαράγγι δεν παρουσιάζει τεχνικές δυσκολίες και είναι κατάλληλο τόσο για εκπαίδευση όσο και για επαναλήψεις από ομάδες χωρίς σημαντική εμπειρία. Οι καταβάσεις είναι σχεδόν αλλεπάλληλες, με πολύ μικρά τμήματα πεζοπορίας ανάμεσα τους.

Το επίπεδο ασφάλισης είναι ικανοποιητικά καλό με μόνο 2-3 σημεία να φθείρουν τα σχοινιά και να απαιτούν Διαχείριση Τριβών.

Το φαράγγι έχει συνολικά 17 καταβάσεις με την μεγαλύτερη 30 περίπου μέτρων.

Έχει μήκος 1100 μ. και υψομετρική 400 μ. και ο χρόνος προσπέλασης του εκτιμάται σε 3 – 4 ώρες.

Το φαράγγι δεν διαθέτει νερό την περισσότερη εποχή του έτους, ενώ θα πρέπει να προηγηθούν βροχοπτώσεις, ώστε να το βρει κανείς με συνεχή ροή νερού.

 

Οδηγίες Πρόσβασης

Εποπτική εικόνα της περιοχής μπορείτε δείτε στον ακόλουθο χάρτη:


View Φαράγγι Γερακίνας Γερανείων in a larger map

Οδηγίες Logistics:

Αφού φτάσουμε στο χωρίο Σχοίνος, συνεχίζουμε ανηφορικά το δρόμο προς την Περαχώρα. Στα τελευταία σπίτια του οικισμού του Σχοίνου συναντάμε την  τσιμεντοστρωμένη κοίτη του ρέματος. Στο σημείο αυτό αφήνουμε το αυτοκίνητο Εξόδου.

Από το σημείο αυτό για να προσεγγίσουμε το σημείο Εισόδου θα πρέπει να κινηθούμε για περίπου 10 Km στον ασφαλτοδρομένο δρόμο προς  Περαχώρα. 1,5χλμ πριν το χωριό Πίσια θα συναντήσουμε δύο διαδοχικά εικονοστάσια. Στο δεύτερο εξ΄αυτών όπου υπάρχει και ταμπέλα προς Αγ. Μαρίνα θα συναντήσουμε και έναν χωματόδρομο αριστερά. Εκεί θα πρέπει να στρίψουμε και ακολουθώντας τον δρόμο για 2 Km να βρούμε αριστερά ένα μεγάλο ξέφωτο με μια παλιά στάνη. Στο σημείο αυτό παρκάρουμε τα οχήματα Εισόδου και ακολουθούμε το μονοπάτι που πάει αριστερά με πεζοπορική σήμανση για 300 μέτρα ώσπου να συναντήσουμε χρωματιστό κόκκινο Φ πάνω σε βράχο. Κατεβαίνοντας προς το ρέμα σε 50 μέτρα είμαστε στη πρώτη τεχνική κατάβαση του φαραγγιού.

Εναλλακτικά για να μη χρησιμοποιήσουμε αυτοκίνητα για την μετάβαση στο σημείο Εισόδου, μπορούμε με 45 min ανηφορικής πεζοπορίας να καλύψουμε στο πολύ όμορφο μονοπάτι της Σκάλας Γερακίνας τα 400 μέτρα υψομετρικής και να βρεθούμε στο χαρακτηριστικό κόκκινο Φ. Το μονοπάτι ξεκινάει από τα πρώτα στενά του χωριού.

Διάγραμμα υψομετρικών μονοπατιου:

 

Χαρτογράφηση

Δεν υπάρχουν πληροφορίες

 

Ιστορικό

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2011 5μελης ομάδα από τους Ορειβατικούς Συλλόγους Λουτρακίου και Κορίνθου εξερεύνησαν και ασφάλισαν το φαράγγι της Γερακίνας Γερανείων πάνω απο το χωριό Σχοίνος.

Η ομάδα αποτελείτο απο τους:

  • Δημήτριο Καραχρίστο
  • Ιωάννη Φαρσαράκη
  • Βάντα Ψαρούλη
  • Ιωάννη Μουρίκη
  • Μένιο Μπεκιάρη

Το κόστος των υλικών ασφάλισης ανέλαβε ο Ορειβατικός Λουτρακίου.

 

Φωτογραφίες

Για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες χτυπήστε στην ακόλουθη εικόνα:

Γερακίνα

 
 

 

Wednesday, November 30th, 2011 Φαράγγια No Comments

Κρεμαστός Σαμοθράκης

Υπό κατασκεύη…

Monday, November 30th, 2009 Φαράγγια No Comments

Φαράγγι Κεφαλάρι Μικρής Ζήρειας

Πληροφορίες για το φαράγγι στο ακόλουφο forum της Σ.Ο.Ε.:

http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?f=24&t=2338

 

Monday, November 30th, 2009 Φαράγγια No Comments

Φαράγγι Λεπίδας, Πάρνωνα

Έχουν περάσει κιόλας δύο χρόνια από τότε που σε κάποια ορειβατική συνάντηση εντοπίσαμε στον Πάρνωνα έναν εντυπωσιακό καταρράκτη. Για την ακρίβεια το πρόγραμμα περιελάμβανε κατάβαση από το οροπέδιο στο κάστρο της Ωριάς (θέση Ξηροκάμπι) μέχρι τον τελευταίο καταρράκτη του ρέματος που οι ντόπιοι ονομάζουν ρέμα της Λεπίδας.

Μετά την παρέλευση δύο και πλέον ετών ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και αποφασίσαμε να αρματώσουμε το φαράγγι, έτσι ώστε η κατάβαση να γίνεται με ασφάλεια μέσα από το νερό. Το αρμάτωμα έγινε στα πλαίσια της φετινής συνάντησης Ορειβατών και Οικολόγων που οργανώθηκε από τον ΣΑΟΟ. (Σύνδεσμο Αρκάδων Ορειβατών και Οικολόγων). Ο Όμιλος Φίλων Βουνού και Θάλασσας (ΟΦΒΘ) αποτέλεσε τον «συνδετικό κρίκο» και προσέφερε το τρυπάνι και το μεταφορικό μέσο. Ο ΦΟΣ έβαλε τα υλικά και την τεχνογνωσία δια χειρός του υπογράφοντος. Τέλος ο ΣΕΛΑΣ συμμετείχε με δύο έμπειρα στελέχη του και παλιούς καλούς φίλους, τον Κομνηνό Μπουτάρα και την Μαργαρίτα Κανελλίδου. Όπως βλέπετε κι εσείς το αρμάτωμα ήταν μια πραγματικά (μικρή) διασυλλογική «αποστολή». Το ημερολόγιο μας έγραφε 5 Ιουνίου 2005.

Δεν θα αναφερθώ εδώ στα (αναπόφευκτα) προβλήματα στην συνεννόηση μας μιας και ο Κομνηνός και η Μαργαρίτα θα με συναντούσαν στον Βόρειο Πάρνωνα (στην Καστάνιτσα συγκεκριμένα) ερχόμενοι από τον Νότιο Πάρνωνα (το σπηλαιοβάραθρο του Δέρσιου). Εν πάσει περιπτώσει τα όποια προβλήματα ξεπεράστηκαν και ο στόχος επετεύχθη!

Κινούμενοι λοιπόν από Καστάνιτσα (ένα χωριό που πραγματικά αξίζει να επισκεφτείτε) κατευθυνόμαστε προς το χωριό Σίταινα και μετά προς το χωριό Πλάτανος. Στην πρώτη φουρκέτα μετά το χωριό αφήνουμε το αυτοκίνητο. Το φαράγγι είναι στα αριστερά μας. Το σημείο είναι χαρακτηριστικό: υπάρχει γέφυρα, από κάτω μας κυλά το ποτάμι (όταν έχει νερό), υπάρχουν ταμπέλες του Δασαρχείου. Αν ερχόμαστε από τον άλλο δρόμο (Άστρος – Μονή Μαλεβής) φτάνοντας στης Ορεινή Μελιγού, θα έπρεπε να στρίψουμε προς Πλάτανο και να ακολουθήσουμε τις ίδιες οδηγίες, ανάποδα τώρα.

Αφού αφήσουμε τώρα το ένα αυτοκίνητο (από όποιο δρόμο κι αν φτάσαμε) φεύγουμε με το άλλο αυτοκίνητο για να ακολουθήσουμε την διαδρομή Ορεινή Μελιγού – Αγιάννης – θέση Ξηροκάμπι. Αν διαθέτουμε 4Χ4 ή αυτοκίνητο που να μπαίνει σε χωματόδρομο λίγο μετά από τη στροφή που αφήσαμε το αυτοκίνητο μας υπάρχει στα αριστερά χωματόδρομος που συντομεύει κατά πολύ τη διαδρομή. Όπως κι αν κινηθούμε όμως, 3 χλμ μετά το χωριό Αη Γιάννης φτάνουμε στο Ξηροκάμπι. Οι εναλλακτικές λύσεις είναι να βάλουμε το αυτοκίνητο στο χωματόδρομο που φεύγει αριστερά ή να ζαλωθούμε τον εξοπλισμό και να ξεκινήσουμε.

Το φαράγγι είναι πλέον μπροστά μας και αδύνατον να το χάσουμε. Άλλωστε όλα τα νερά το οροπεδίου από εκεί αποστραγγίζονται…

Το υψόμετρο απ΄ όπου ξεκινά η πορεία μας είναι τα 740 μέτρα και η κατάληξη τα 550 μέτρα. Τα πρώτα 3 κατεβάσματα βγαίνουν και με jump, αλλά υπάρχουν και ασφάλειες. Μέχρι εκεί μπορούμε να κατέβουμε με μικρή σχετικά δυσκολία. Μετά πέφτουμε σε έναν καταρράκτη 42 μέτρων. Ακολουθεί μια μικρή διάσχιση 15 λεπτών περίπου (απ’ όπου μπορούμε και να διαφύγουμε από ένα χωματόδρομο που βρίσκουμε στα αριστερά  όπως κατεβαίνουμε) και μετά ακολουθούν τέσσερα μικρά κατεβάσματα (βγαίνουν jump, αλλά υπάρχει ασφάλεια και γενικά …προσέχουμε). Έως εκεί έχουμε την δυνατότητα να επιστρέψουμε. Μετά, το φαράγγι θέλει ιδιαίτερη προσοχή, ειδικά αν υπάρχει πολύ νερό. Συναντάμε λοιπόν μία από τις εντυπωσιακότερες χύτρες που έχουμε συναντήσει σε φαράγγι: πάνω από έξι μέτρα βάθος (την είδαμε χωρίς νερό και γι αυτό η εκτίμηση του βάθους) . Εάν λοιπόν με πολύ νερό επιζήσεις από την χύτρα, το νερό σε πετάει σε μια μικρότερη (βάθους δύο περίπου μέτρων) και αν καθαρίσεις και από κει βγαίνεις σε έναν καταρράκτη 70 μέτρων… Οπότε με πολύ νερό, προσοχή και μόνο προσοχή… Φυσικά ασφαλίστηκε μια ωραιότατη τραβέρσα που παρακάμπτει όλη αυτή την «υγρή κόλαση»…

Για χάρη της ιστορίας και μόνο θα αναφέρουμε την εμπειρία μας στον τελευταίο αυτό καταρράκτη. Αυτός λοιπόν ανοίγει σαν βεντάλια σε ένα πλάτος δεκαπέντε με είκοσι μέτρα περίπου. Μαζί μας είχαμε ένα πενηντάρι και ένα εξηντάρι σκοινί. Ο υπογράφων αρματώνει στην αρχή του καταρράκτη και ο Κομνηνός ξεκινά να κατεβαίνει. Έχουμε συμφωνήσει πως θα αρματώσει κάπου στη μέση και έτσι θα σπάσουμε τον καταρράκτη στα δύο… Ψάχνει δεξιά και βλέπει μόνο σταλαγμιτικό υλικό, αριστερά το ίδιο. Σε αυτό το υλικό είναι φυσικά αδύνατο να χρησιμοποιήσεις τρυπάνι. Συνεχίζει και ψάχνει … ψηλότερα, χαμηλότερα τα ίδια χάλια… Ανεβαίνει πάλι πάνω μαζί μας. Αρχίζει ο προβληματισμός… «Να γυρίσουμε πίσω». Κακή σκέψη: δύο ώρες περπάτημα το λιγότερο… «Να κατεβούμε και να αφήσουμε το σκοινί». Επίσης κακή σκέψη… Ένα ταξίδι μέχρι τον Πάρνωνα για την περισυλλογή ενός εκτεθειμένου στον ήλιο επί μια βδομάδα σκοινιού δεν ήταν και κάτι που μας ξετρέλαινε… Προβληματισμός… Τελικά η λύση βρέθηκε… Ένωση των σκοινιών , κατάβαση από έναν της ομάδας, περισυλλογή του σκοινιού από τους εναπομείναντες «πάνω», οι οποίοι και θα κινούντο προς τα πίσω. Ο… «ολοκληρώσας» την κατάβαση έφτασε στο αυτοκίνητο μετά από 15 λεπτά περίπου και ξεκίνησε για την περισυλλογή. Η ομάδα επανενώθηκε με απόλυτη ακρίβεια χρονικά και χωρικά. Τη στιγμή που οι πάνω έφταναν στο χωματόδρομο, ο κάτω κατέβαινε το τελευταίο του κομμάτι…

Γενικά πρόκειται για ένα εύκολο, σύντομο, με μικρές τεχνικές, απαιτήσεις φαράγγι, παρά τους μεγάλους καταρράκτες. Αλλά με πολύ νερό χρειάζεται μεγάλη προσοχή… Άλλωστε η μετατροπή της κατάβασης φαραγγιών από ένα παιχνίδι με τα ύψη και το νερό σε θανάσιμο παιχνίδι είναι μια και μόνο ανάσα…

Τεχνικά στοιχεία Φαραγγιού:

[table id= 2]

Χάρτης περιοχής:
Προβολή Φαράγγι Λεπίδας, Πάρνωνας σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Σχετικές Δημοσιεύσεις:

SPELEO NEWS - 9

Ηλεκτρονικό περιοδικό Speleonews, Τεύχος 9

(Οκτώβριος 2005)

Κείμενο: Δημήτρης Καραγιάννης

 

Φωτογραφίες από το φαράγγι:

Monday, November 30th, 2009 Φαράγγια No Comments

Φαράγγι Μύλων, Γεράνεια

Στα μέσα του περασμένου χειμώνα, ο Κώστας μας μίλησε για ένα πολύ στενό φαράγγι που του έδειξε κοντά στο Αλεποχώρι ένας ντόπιος φίλος του.

Η μορφολογία και η καθετότητά του έδειχναν ότι επρόκειτο για σχηματισμό σχετικά πρόσφατο από γεωλογική άποψη που μάλλον έκρυβε αρκετές καταβάσεις.

Βάλαμε σαν στόχο με την πρώτη ευκαιρία να το κατεβούμε, ενσωματώνοντάς το στις δραστηριότητες του ΠΟΑ που αποφάσισε να υποστηρίξει οικονομικά την προσπάθεια.

Έτσι, μετά από μια αναγνωριστική επίσκεψη για επανεντοπισμό της εισόδου, βρεθήκαμε να μπαίνουμε στο φαράγγι μια Κυριακή του Απριλίου.

Κάποια τεχνικά προβλήματα και ο βροχερός καιρός μας οδήγησαν στην απόφαση να μην ολοκληρώσουμε την κατάβαση.

Ασφαλίσαμε τους πέντε πρώτους μικρούς καταρράκτες αφήνοντας πίσω σταθερά σχοινιά και επιστρέψαμε από τα ίδια.

Η επάνοδος έγινε μετά από λίγες εβδομάδες, οπότε έχοντας τον καιρό με το μέρος μας και τα πρώτα ρελέ έτοιμα, ολοκληρώσαμε εύκολα και χωρίς προβλήματα την κάθοδο φθάνοντας στη θάλασσα.

Η έξοδος του φαραγγιού βρίσκεται δίπλα στον παραλιακό δρόμο που πηγαίνει από Αλεποχώρι προς Μαυρολίμνη.

Είναι χαρακτηριστική γιατί πρόκειται για μια εξαιρετικά στενή ρωγμή σχηματισμένη μέσα στη ρεματιά που διασχίζει αυτό το τμήμα του βουνού.

Η προσέγγιση της εισόδου γίνεται σχετικά εύκολα μέσω ενός δικτύου δασικών δρόμων, αλλά χρειάζονται σαφείς οδηγίες για να αποφύγουμε το ψάξιμο.

Από το σημείο που αφήνουμε το αυτοκίνητο μπαίνουμε στην κοίτη του ρέματος όπου συναντάμε τα ερείπεια νερόμυλου. Μετά από δεκαπεντάλεπτη πορεία βρισκόμαστε στην πρώτη κατάβαση η οποία γίνεται και ελεύθερα.

Μικρές συνεχόμενες καταβάσεις που δεν ξεπερνούν τα οκτώ μέτρα σε ύψος,

μας οδηγούν στα έγκατα του φαραγγιού που με το μικρό πλάτος και την οφιοειδή του πορεία δεν μας αφήνει να μαντέψουμε τη συνέχειά του.

Πριν το μέσο της διαδρομής συναντάμε διαπλάτυνση και στη συνέχεια μας περιμένει μια έκπληξη:  ένας μονοκόμματος καταρράκτης εικοσιπέντε μέτρων.

Λίγο μετά την κατάβασή του μας αποκαλύπτεται στο βάθος η έξοδος.

Μεσολαβούν μερικά συνεχόμενα μικρά ραπέλ και καταλήγουμε στον παραθαλάσσιο δρόμο.

Συνολικά το φαράγγι έχει δεκατέσσερις καταβάσεις, τις οποίες έχουμε ασφαλίσει με ανοξείδωτες πλακέτες του canyoning με βιομηχανικά βύσματα των 10 χιλ.

Η κατάβασή του από έμπειρη ομάδα δεν χρειάζεται περισσότερο από δύο ώρες. Πιστεύουμε ότι είναι κατάλληλο και για πρώτη επαφή με τις τεχνικές του canyoning παρ’ όλο που δεν κρατάει πολλά νερά.

Προσφέρεται για Κυριακάτικη εξόρμηση, ειδικά αν σκεφθεί κανείς ότι στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής το μόνο γνωστό τεχνικό φαράγγι είναι η Γκούρα.

Η είσοδος πάντως είναι καλύτερο να αποφεύγεται μετά από παρατεταμένη νεροποντή γιατί είναι πιθανές λιθοπτώσεις από τα υπερκείμενα τοιχώματα.

Η κατάβαση και ασφάλιση του φαραγγιού έγινε στις 16 Μαίου από τους Γιώργο Βλάμη, Κώστα Γεωργιάδη, Βασίλη Μαργαρίτη και Νίκο Χαρίτο.

Χαρακτηριστικά Φαραγγιού:

Δυσκολία ΔΔ

Immersion Δ

Καθετότητα ΔΔΔ

Διαφυγή ΔΔΔ

 

D = 190

A = 20

D = 170

L = 750m

Cmax = 25m

Αριθμός καταβάσεων  14

G = ασβεστόλιθος

Προσβάσιμη περίοδος : Ι Φ Μ Α Μ Ι Ι Α Σ Ο Ν Δ

Ropes : 1×60, 2×25

Εξοπλισμός : XX

Πρόσβαση  15′

Κατάβαση  2h 30′

Επιστροφή  0′

Monday, November 30th, 2009 Φαράγγια No Comments

Στόμιο Νέδας

Χρήσιμα τηλέφωνα:

  • Τοπικές μετακινήσεις: Χάρης Γεωργακόπουλος (6974043665)
  • Φαγητό: Χρήστος Καραμπεσίνης (6983875504)
  • Φαγητό: Αναστασία Τρουπάκη (2761051350)
Monday, November 30th, 2009 Φαράγγια No Comments

Φαράγγι Κάκαβου Οίτης (Τμήμα Α)

Η Οίτη, αυτό το τόσο ήπιο βουνό, κρύβει στις πλαγιές της μερικά από τα σημαντικότερα φαράγγια της Ελλάδας. Πρόκειται για βαθιές χαρακιές που έχουν δημιουργηθεί μέσα στους αιώνες από τη ροή προς την πεδιάδα μεγάλων ποσοτήτων νερού που προέρχονται από το λιώσιμο των χιονιών του εκτεταμένου οροπεδίου του βουνού. Η εξερεύνησή τους έχει αρχίσει μόλις τα τελευταία χρόνια και δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα.

Το φαράγγι του Κάκαβου βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του βουνού, ανάμεσα στα φαράγγια του Καμαριώτη και του Γερακάρη. Πρόκειται για φαράγγι μεγάλου μήκους που παραμένει στεγνό κατά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, μιας και τα νερά του οροπεδίου διοχετεύονται κυρίως μέσω του Γοργοπόταμου και του Καμαριώτη. Ξεκινάει κάτω από την κορφή Γρεβενό στα 1400 μ και καταλήγει, αρκετά χαμηλότερα, στο κάμπο της Λαμίας. Το φαράγγι, σε υψόμετρο 550 μ, εμφανώς ανοίγει και συναντά μικρό μονοπάτι στα δεξιά, που οδηγεί μετά από 10-15 λεπτά σε χωματόδρομο. Το σημείο αυτό επιτρέπει την προσέγγιση στην κοίτη του φαραγγιού, και το διαχωρίζει σε δυο τμήματα τον Κάκαβο Α΄ και Κάκαβο Β΄. Το σημείο αυτό σηματοδοτεί την έξοδο του άνω κομματιού καθώς επίσης το σημείο εισόδου του κάτω μέρους του φαραγγιού. Ο Κάκαβος B΄ εξερευνήθηκε και ασφαλίστηκε από ομάδα του Ελληνικού Συλλόγου Εξερεύνησης Φαραγγιών (Ε.Σ.Ε.Φ) (Γ. Ανδρέου, Γ. Βλάμης και Κ. Διακόσια) στις 12 Δεκεμβρίου 2003 και από τότε διασχίζεται συχνά από ομάδες και σχολές. Το πάνω και μεγαλύτερο τμήμα του φαραγγιού, με 850μ υψομετρική διαφορά και 2,5 χιλιόμετρα μήκος, παρέμενε ως τώρα ανεξερεύνητο.

Η ιδέα για την πρώτη κατάβαση και ασφάλιση του φαραγγιού έπεσε στην διάρκεια της 2ης Πανελλήνιας συνάντησης του Ε.Σ.Ε.Φ. στα μέσα Ιουλίου, και αμέσως άρχισαν οι προετοιμασίες και η οργάνωση για την υλοποίηση του στόχου. Καταλυτική ημερομηνία ορίστηκε το τελευταίο σαββατοκύριακο του Αυγούστου (27-28), όπου αφ’ ενός η ομάδα θα είχε επιστρέψει και ανασυγκροτηθεί από καλοκαιρινές εξορμήσεις, και εφ’ ετέρου οι συνθήκες για το project θα ήταν οι πλέον κατάλληλες -άνυδρο περιβάλλον, υψηλή θερμοκρασία, μεγάλη διάρκεια μέρας. Η οργάνωση έγινε με την υποστήριξη –οικονομική και όχι μόνο- του Πεζοπορικού Ομίλου Αθηνών (ΠΟΑ). Η ομάδα κατάβασης έπρεπε να αποτελείται από αρκετά άτομα με εμπειρία στο Canyoning, αφού το μήκος και η υψομετρική διαφορά του φαραγγιού, όπως υποδείκνυε η μελέτη του χάρτη, υπαγόρευε μεγάλο αριθμό υλικών ασφάλισης που έπρεπε να μεταφερθούν.

Έτσι συγκεντρωθήκαμε ένα βράδυ Παρασκευής στο χωρίο Κομποτάδες πάνω από τη Λαμία έξι άτομα από την Αθήνα και ο Χρήστος από την Λέσχη Έφεδρων Καταδρομών (ΛΕΚ) Στερεάς Ελλάδος που είχε ήδη κάνει αναγνώριση στην πολύ γνωστή του περιοχή, για την πρόσβαση στα σημεία εισόδου και  εξόδου, εξασφαλίζοντας επίσης την τοπική μεταφορά της ομάδας με αγροτικό αυτοκίνητο.

Είχαμε όλοι μεγάλη ανυπομονησία, γιατί από την μια, αν και το φαράγγι στεγνό αυτήν την εποχή, προβλεπόταν πολύ ενδιαφέρον σε μορφολογία και καταβάσεις σύμφωνα με τα στοιχεία που είχαμε συλλέξει, και από την άλλη γιατί αποτελούσε μια γνήσια εξερεύνηση αφού ήταν άγνωστο τι μπορούσε να κρύβει από μέγεθος και αριθμό καταβάσεων. Έτσι, μετά από ένα σύντομο ύπνο αναχωρήσαμε νύχτα για το σημείο εισόδου του φαραγγιού, κάνοντας κυκλικά σχεδόν όλο το βουνό. Η πρόσβαση έγινε εύκολα από ένα χωματόδρομο που κινείται χαμηλότερα από το καταφύγιο και μετά από λίγο περπάτημα, ακολουθώντας παλιό μονοπάτι, βρεθήκαμε περί τις 7.30′ στην κοίτη του φαραγγιού.

Χωρίς να μας καθυστερήσει, συναντώντας μικρές βάθρες με στάσιμα νερά, το φαράγγι μας υποδέχεται με το πρώτο ραπέλ που ασφαλίστηκε εύκολα, διεισδύοντας, για τα καλά πια, στην καρδιά του φαραγγιού, όπου έκρυβε πολλές απανωτές καταβάσεις που απαιτούσαν ασφάλιση, με τις μεγαλύτερες περί τα 20 – 30 μέτρα και άλλες μικρότερες που μπορούσαν να γίνουν με καταρρίχηση ή και να παρακαμφθούν.

Στα περισσότερα κομμάτια το φαράγγι ήταν σχετικά ανοιχτό με δασώδεις απόκρημνες πλαγιές να υψώνονται ψηλά από πάνω, ενώ όπου το επέτρεπε η κατεύθυνσή του μας αποκάλυπτε μακριά τον Λαμιώτικο κάμπο. Περί τα μέσα της διαδρομής το φαράγγι έκλεινε αρκετά, μετατρέποντας σε αληθινό σχίσμα του βουνού, προσφέροντας συνεχόμενες καταβάσεις, χωρίς να μεσολαβεί ενδιάμεσα περπάτημα.

Η δουλειά της ασφάλισης δεν αποδείχτηκε πολύ εύκολη λόγω μέτριας ποιότητας του βράχου και έτσι οι ώρες περνούσαν και οι ενδείξεις των αλτίμετρων μας έδειχναν κάθε τόσο ότι είχαμε μπροστά μας πολύ ακόμα δρόμο. Έχοντας δύο τρυπάνια προωθούμασταν εναλλάξ και δουλεύαμε σε δύο ομάδες συγχρόνως. Όταν έφτασε το σούρουπο είχαμε διανύσει περί τα τρία τέταρτα της διαδρομής αλλά ήμασταν ξεκούραστοι ακόμα, και αποφασίσαμε να συνεχίσουμε παρ’ όλο που οι προμήθειές μας και ο καιρός επέτρεπαν διανυκτέρευση.

Μετά τα μεσάνυχτα, συναντήσαμε το ωραιότερο τμήμα της διαδρομής με τέσσερις απανωτές καταβάσεις σε ωραίο ανάγλυφο δημιουργημένο από τη δύναμη των νερών. Στο σημείο αυτό, τις εντυπώσεις έκλεβε, αριστοτεχνικά γεννημένη, μια ενδιάμεση λίμνη γεμάτη με καλάμια και βούρλα, κυριολεκτικά κρεμαστή στον βράχο.

Μικρής διάρκειας περπάτημα, χωρίς τεχνικές δυσκολίες και δύο τελευταίες καταβάσεις μας οδήγησαν στο σημείο που η κοίτη συναντάει το μονοπάτι της εξόδου οπότε βρεθήκαμε στο αυτοκίνητο και στη συνέχεια στους υπνόσακούς μας μετά από διάσχιση 20 ωρών με πολλές ομολογουμένως αναμονές.

Ασφαλίστηκαν πενήντα ραπέλ, οπότε το φαράγγι στο σύνολό του έχει υψομετρική διαφορά περίπου 1.100 μέτρα και πάνω από 75 ραπέλ, τα περισσότερα σε μέχρι τώρα γνωστό φαράγγι στην Ελλάδα.

Η κατάβαση έγινε στις 27 Αυγούστου και θεωρείται αναγνωριστική. Σύντομα θα πραγματοποιηθεί επόμενη –σε ένυδρη περίοδο– με στόχο τη βελτίωση των ασφαλειών, και την τοποθέτηση νέων σε σημεία καταβάσεων όπου  ενώθηκαν ραπέλ κατά την πρώτη ασφάλιση, εξοικονομώντας πόρους, αλλά αυξάνοντας τις τριβές των σχοινιών και δυσκολεύοντας την ανάκληση αυτών.

Η ομάδα αποτελείτο από τους:

  • Μάριος Βάϊμβρουμ (ΠΟΑ)
  • Γιώργος Βλάμη (ΠΟΑ)
  • Βασίλης Μαργαρίτη (ΠΟΑ)
  • Νίκος Χαρίτο (ΠΟΑ)
  • Χρήστος Καραγκούνη (ΛΕΚ Σ.Ε. – ΕΣΕΦ)
  • Μιχάλης Κότταρη (ΠΟΑ)
  • Νίκος Μπορομπόκα (ΕΣΕΦ)

Θέλουμε επίσης, μέσα από αυτό το άρθρο να ευχαριστήσουμε τον Πεζοπορικό Όμιλο Αθηνών, όπου ανέλαβε εξολοκλήρου το κόστος των ασφαλειών που χρησιμοποιήθηκαν για την ασφάλιση του Κάκαβου Α΄ καθώς επίσης και την Λέσχη Εφέδρων Καταδρομών Στερεάς Ελλάδος όπου παραχώρησε σχοινιά για την κατάβαση αυτού.

κείμενο

Βασίλης Μαργαρίτης – Νίκος Χαρίτος

Monday, November 30th, 2009 Φαράγγια No Comments

Φαράγγι Δελφινάκος Β΄κλάδος Οίτης

Μετατρέποντας μια παλία κατάρα σε ευλογία…

ΦΑΡΑΓΓΙ ΔΕΛΦΙΝΑΚΟΥ Β 8.11.2010

Στην νότια απόληξη της Οίτης και κοντά στα όρια με το Καλλίδρομο, βρίσκεται το χωριό Δέλφινο. Ένα εξαιρετικά όμορφο χωριό με αμφιθεατρική θέα προς την κοιλάδα του Σπερχειού. Σε απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων βόρεια του χωριού παρατηρείται έντονη ρηγμάτωση και πολύ απότομες κλίσεις. Παρ’ όλη την μικρή σχετικά λεκάνη απορροής, οι έντονες κλίσεις και τα ρήγματα σχημάτισαν ένα μικρό φαράγγι που είναι γνωστό με την ονομασία Δελφινάκος. Στην έξοδο του Δελφινάκου ένα άλλο εκτεταμένο ρήγμα αποκαλύπτεται με τη μορφή αξιόλογου γεώτοπου, γνωστού με την ονομασία  «καθρέπτης». Εδώ πηγάζουν επίσης τα Μαυρονέρια, η μεγαλύτερη πηγή στη Φθιώτιδα η οποία αναβλύζει άφθονα νερά με σταθερή παροχή, από την εποχή που στρατοπέδευσε ο Ξέρξης για να ετοιμάσει την επίθεσή του στις Θερμοπύλες.

Αυτή η πεδινή έκταση στην έξοδο του φαραγγιού ανήκει στην κτηματική περιφέρεια του χωριού Βαρδάτες. Από δω η θέα του ορεινού όγκου είναι ιδιαίτερα επιβλητική. Υψώνεται σαν ένα γιγάντιο τείχος διακόπτοντας απότομα τις επίπεδες αγροτικές καλλιέργειες του χωριού. Τα βράχια προβάλλουν άτακτα εξέχοντας σαν γλυπτά με παράξενες μορφές. Η βλάστηση ανάμεσα από τα βράχια πυκνή κι αδιαπέραστη αποτελούμενη από πουρνάρια, κουμαριές, αγριελιές κι άλλα τυπικά Μεσογειακά είδη. Ένα μικρό εκκλησάκι (της Παναγίας Προυσιώτισσας) και πολλά κάθετα ρήγματα με σπηλαιώδεις διαμορφώσεις δένουν την άγρια όψη του τοπίου με την αρμονία των τοξοτών γεφυριών της σιδηροδρομικής γραμμής.

Τους χειμερινούς μήνες μπορεί κάποιος να θαυμάσει τους καταρράκτες που σχηματίζουν οι χαρακιές των ρηγμάτων. Αυτό ήταν αρκετό να ερεθίσει τη φαντασία τοπικών canyoners που θέλουν να εξερευνούν κάθε χείμαρρο και κάθε γωνιά της Οίτης.

Έτσι στις 24-5-2010 οργανώθηκε η πρώτη προσπάθεια εξερεύνησης του Δελφινάκου με μία ομάδα, επικεφαλής της οποίας ήταν ο Γιώργος Ανδρέου. Ακολούθησε και δεύτερη διάσχιση (3-6-2010) στην οποία ολοκληρώθηκε η ασφάλιση του Α’ τμήματος. Από την αρχή διαπιστώθηκε ότι το φαράγγι αποτελείται από δύο κλάδους (Α’ & Β’) που ενώνονται περίπου στο μέσον της διαδρομής του.

Τα νέα διαδόθηκαν γρήγορα στο χώρο του canyoning στη χώρα μας και πολλοί επισκέφθηκαν το Δελφινάκο στον οποίο βρήκαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Στις 7-11-2010 μία δεύτερη ομάδα, του Π.Ο.Α. αυτή τη φορά, με επικεφαλής τους Βασίλη Μαργαρίτη και Γιώργο Βλάμη επιχείρησαν την εξερεύνηση στον Β’ κλάδο του Δελφινάκου. Στην ομάδα συμμετείχαν επίσης οι Δήμητρα Στέρπη, Σίμος Κοτσίνης, Μαρίνα Ανυφαντή, Γιώργος Αγγελόπουλος, Αλέξανδρος Ασημακόπουλος, Κώστας Στασινός, Σπύρος Κασσής και Γιώργος Αθανασιάς.

Περιγραφή πρόσβασης στο φαράγγι

Η είσοδος στο φαράγγι του Δελφινάκου (Α’ & Β’) γίνεται από το χωριό Δέλφινο. Διασχίζοντας το χωριό φτάνουμε στο παλιό σχολείο που βρίσκεται σ’ ένα μεγάλο καταπράσινο λιβάδι. Ακολουθούμε στη συνέχεια ένα μικρό μονοπάτι στον παρακείμενο χείμαρρο που μας οδηγεί στο πρώτο σκέλος του φαραγγιού. Αν συνεχίσουμε για 200 περίπου μέτρα και αφού προσπεράσουμε το Δελφινάκο Α’ φτάνουμε στην είσοδο του Β’ σκέλους.

Η έξοδος του φαραγγιού βρίσκεται σε απόσταση 1χλμ. από το χωριό Βαρδάτες. Για να πάμε εκεί ακολουθούμε τον αγροτικό δρόμο αμέσως μετά την εκκλησία του χωριού με κατεύθυνση τον ορεινό όγκο της Οίτης και όταν φτάσουμε στο τέλος του δρόμου στρίβουμε δεξιά. Μετά από 100μ. φτάνουμε δίπλα ακριβώς στην έξοδο του φαραγγιού όπου αφήνουμε τα αυτοκίνητα και τα στεγνά μας ρούχα. Στη θέση αυτή υπάρχει μικρός οικίσκος με γεώτρηση.

DELFINAKOS A B

Περιγραφή του φαραγγιού

Το φαράγγι έχει μήκος περί το 1χλμ. και υψομετρική διαφορά 350μ. Συνολικά έχει 10 καταβάσεις μέχρι το σημείο που τέμνεται με το άλλο τμήμα του φαραγγιού. Οι καταβάσεις αυτές είναι σχετικά μικρές και οι περισσότερες γίνονται με φυσικά δεσίματα από δέντρα. Η βλάστηση σε ολόκληρο τον Β’ κλάδο είναι ιδιαίτερα πυκνή και συμπληρώνει την ομορφιά του χώρου. Υπάρχουν κυρίως πλάτανοι, πουρνάρια κι άλλα είδη της μακίας βλάστησης. Σ’ ορισμένες όμως θέσεις κατάβασης υπάρχουν πολλές βατομουριές και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή για να τις αποφύγουμε «αναίμακτα». Το φαράγγι είναι αρκετά κάθετο και η πρώτη κατάβαση αρχίζει μετά από μια 15μετρη κατηφορική τραβέρσα. Ακολουθεί ο πρώτος μεγάλος καταρράκτης των 55 μέτρων ο οποίος όμως σπάει (λόγω του ανάγλυφου και της κακής ποιότητας πετρώματος) σε δυο μικρότερους παρακάμπτοντας έτσι ελαφρώς την υδατοσυρμή. Η συνέχεια αποτελείται από μικρότερους καταρράκτες αλλά με αντίστοιχο ενδιαφέρον. Στα περισσότερα σημεία το ασβεστολιθικό πέτρωμα ήταν σαθρό και μας ανάγκασε να κάνουμε μικρές παρεκκλίσεις στην τοποθέτηση των ρελέ. Ο Γιώργος Βλάμης, συχνά κρεμασμένος σαν νυχτερίδα στους καταρράκτες, μετέδιδε στους υπόλοιπους της ομάδας τις παραστάσεις του δικού του οπτικού πεδίου. Η περιέργεια της πρώτης ασφάλισης ενός φαραγγιού είναι πάντα αξεπέραστη!!

Το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του φαραγγιού είναι ανοικτό σαν μεγάλο μπαλκόνι στην πεδιάδα του Σπερχειού. Από αυτές τις απότομες ορθοπλαγιές της Οίτης διέρχεται η σιδηροδρομική γραμμή πάνω από τις τοξωτές πετρόκτιστες γέφυρες που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές. Σ’ ολόκληρη την διαδρομή αναρωτιόμασταν για τους λόγους που επέβαλαν μια τέτοια χάραξη της σιδηροδρομικής γραμμής. Όμως η βλάστηση, η μεγάλη θέα και ο ήχος των τραίνων κάνει το κατέβασμα ενδιαφέρον και ικανό να αποπλανήσει τις σκέψεις μας.

Το φαράγγι είναι επισκέψιμο καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου, νερό όμως θα βρείτε από τον Νοέμβριο μέχρι τον Μάιο.

Τα πετρώματα των τοιχωμάτων του φαραγγιού αλλά και της ευρύτερης περιοχής αποτελούνται από σκοτεινότεφρους ασβεστόλιθους, λεπτοστρωματώδεις έως μεσοστρωματώδεις και ωολιθικούς κατά θέσεις. Στον κατώτερο ορίζοντα περιέχουν Megalodon και Palaeothrix.

Χαρακτηριστικά φαραγγιού

[table id= 3]

Χαρτογράφηση φαραγγιού

DSC08990

DSC08994

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΛΑΔΟΣ Α                                                                   ΚΛΑΔΟΣ Β

Μία ενδιαφέρουσα πρόταση

Η είσοδος του φαραγγιού ξεκινά από το παλιό σχολείο του χωριού που βρίσκεται μέσα σε ένα μεγάλο λιβάδι με εκπληκτική θέα, το οποίο τα τελευταία χρόνια έπ

αψε να λειτουργεί. Η κυρία Μάρθα που το επιμελήθηκε με πολύ χάρη το μετέτρεψε σε μικρή ταβέρνα.

Συνιστούμε ανεπιφύλακτα πριν την είσοδο στο φαράγγι να συνεννοηθείτε μαζί της ώστε μετά την έξοδο από το φαράγγι και την επιστροφή σας για τα αυτοκίνητα, να μείνετε και να απολαύσετε το περιβάλλον και την εκλεκτή κουζίνα της κυρίας Μάρθας.

Παρ’ ότι το χωριό έχει λιγοστούς κατοίκους, όλοι τους κάνουν κάθε καλή προσπάθεια για την ανάπτυξή του.

Η παλιά κατάρα

Η παράδοση του χωριού αναφέρει ότι σ’ αυτές τις σπηλιές κοντά στο φαράγγι ζούσε προσευχόμενος ένας καλόγερος. Όμως σαν άνθρωπος κι αυτός «παραστράτησε» κι ερωτεύτηκε μια βοσκοπούλα. Οι συγγενείς της όμως το θεώρησαν προσβολή και τον σκότωσαν, ο δε Μητροπολίτης εκείνης της εποχής καταράστηκε τους δολοφόνους.

Κατεβαίνοντας το φαράγγι, αναπολούσαμε την ιστορία και τα παλιά ήθη κι έθιμα, συμπληρώνοντας το μονόλογο μέσα μας………….

Αυτός το τόπος είναι πράγματι κατάλληλος για έρωτα, αναψυχή, δράση, περιπέτεια. Είναι μια ευλογία.

Φωτογραφίες από το φαράγγι

Περισσότερες Φωτογραφίες:

ΠΟΑ

Monday, November 30th, 2009 Φαράγγια No Comments

Φαράγγι Θωμά

Γενικές Πληροφορίες

Δεν υπάρχουν πληροφορίες

 

Χάρτης Περιοχής

Δεν υπάρχουν πληροφορίες

 

Χαρτογράφηση

Δεν υπάρχουν πληροφορίες

 

Ιστορικό

Δεν υπάρχουν πληροφορίες

 

Φωτογραφίες

Δεν υπάρχουν πληροφορίες

 
 

Friday, July 20th, 2018 Φαράγγια No Comments