Η ιστορία

Η δραστηριότητα της κατάβασης των φαραγγιών (Canyoning) τα τελευταία χρόνια γνωρίζει μία ταχεία ανάπτυξη σε πάρα πολλές χώρες ανά τον κόσμο. Ο άνθρωπος στην αναζήτησή του για να βρεθεί κοντά στη φύση και να τη δει μέσα από μία πιο εμπεριστατωμένη ματιά, προσπαθεί να εισχωρήσει όλο και πιο βαθειά στα μυστικά της.

Έτσι λοιπόν ξεκινά στα τέλη του 19ου αιώνα κι η ιστορία του Canyoning μέσα από τη διέλευση του σπηλαίου Bramabiau” από τον κ. Martel – πατέρα της σπηλαιολογίας και δημιουργό της πρώτης σύνδεσης των σπηλαιολόγων στη Γαλλία – το οποίο και διαρρέεται από υπόγειο ποτάμι, δημιουργώντας έτσι διάσπαρτους καταρράκτες, κάτι που το κάνει να μοιάζει ιδιαίτερα με το περιβάλλον, που συναντάμε στα φαράγγια.

Η εικόνα αυτή που αντίκρισαν στο σπήλαιο, έδωσε το έναυσμα στη νεοσύστατη κοινότητα των σπηλαιολόγων για την αναζήτηση κι εξερεύνηση των επίγειων φαραγγιών, μέσα από τις αποστολές που επακολούθησαν στις αρχές του 20ου αιώνα στη Γαλλία.

Στη χώρα μας, η ιστορία του Canyoning ξεκινά στις αρχές του 20ου αιώνα και συγκεκριμένα στα τέλη της δεκαετίας του ’20 (χωρίς αυτό να αποκλείει παλαιότερες προσπάθειες για τις οποίες δεν υπάρχει σχετική ενημέρωση) μέσα από μία καταγεγραμμένη κατάβαση που πραγματοποίησε ομάδα δραστήριων σπηλαιολόγων, με επικεφαλή την κα. Πετροχείλου. Η κατάβαση πραγματοποιήθηκε στον ορεινό όγκο της Πάρνηθας και στο γνωστό φαράγγι της Γκούρας. (φωτ. εποχής)

goura 1928

Επόμενη σχετική αναφορά για κατάβαση φαραγγιού, έρχεται στις αρχές του ’80 η οποία πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη, στην περιοχή της Ιεράπετρας στο γνωστό παγκοσμίως φαράγγι του Χα. Η κατάβαση έχει καταγραφεί ως η πρώτη για το συγκεκριμένο φαράγγι. Πραγματοποιήθηκε από μία ομάδα αναρριχητών και τα αποτυπώματα αυτής υπάρχουν μέχρι και σήμερα μέσα από τα σχισμόκαρφα που υπάρχουν ακόμα σε πάρα πολλά σημεία του φαραγγιού.

Επίσης θα μπορούσαν να καταγραφούν ως καταβάσεις, οι πάρα πολλές προσπάθειες ανθρώπων της τοπικής κοινωνίας στην Κρήτη, που με κίνδυνο πολλές φορές της ίδιας της ζωής τους, επιχειρούσαν να εισέλθουν στα έγκατα των φαραγγιών με σκοπό την παγίδευση και θήρευση των αγριοπερίστερων, που κατακλύζουν τα φαράγγια του νησιού.

Οι εντονότερες προσπάθειες γίνονταν και γίνονται στα φαράγγια του Χά και της Πορτέλας του Ν. Ηρακλείου με το τελευταίο να έχει και ανθρώπινες απώλειες. Να σημειώσουμε ότι οι καταβάσεις γίνονταν με σχοινιά και σύρματα στα τελευταία κομμάτια των φαραγγιών.

Η δραστηριότητα της διάσχισης κι εξερεύνησης των φαραγγιών στη βασική μορφή που έχει μέχρι σήμερα ήρθε στη χώρα μας μέσω του Ανδρέου Γ. έχοντας πάρει τις απαιτούμενες γνώσεις παρακολουθώντας το 1999 ένα σχολείο οδηγών στη Γαλλία διοργανωμένο από την Εθνική επιτροπή Canyoning της χώρας (Commission Nationale de Descente de Canyon).

Μέσα από την έντονη μετέπειτα δραστηριοποίησή του (εξερευνήσεις – ασφαλίσεις φαραγγιών, μετάδοση των γνώσεων της δραστηριότητας σε νέους ανθρώπους κα.), ιδρύεται στη χώρα μας το 2003, το πρώτο σωματείο που το Canyoning αναφέρεται στο καταστατικό του αμιγώς στους κύριους σκοπούς του με την ονομασία «Ελληνικός Σύλλογος Εξερεύνησης Φαραγγιών / Ε.Σ.Ε.Φ.».

Το 2001 ιδρύεται η Σπηλαιολογική Ομοσπονδία Ελλάδος/Σ.Ο.Ε. με όραμα να εξασφαλίσει την αέναη διερεύνηση της γνώσης και την μέγιστη δυνατή προστασία κάθε μορφής υπόγειου εγκοίλου κι επιφανειακού καρστ (δηλ. σπήλαια, βάραθρα, φαράγγια, δολίνες, φυσικές γέφυρες κτλ.) υπέρ των κοινωνιών του παρόντος και του μέλλοντος.

Αναφορικά στο καταστατικό της αναγράφει στους σκοπούς:

  • μεριμνά για την ανάπτυξη, εξύψωση και διάδοση της διάσχισης των φαραγγιών.

Η Σ.Ο.Ε. είναι κι ο επίσημος φορέας που εκπροσωπεί την δραστηριότητα της διάσχισης κι εξερεύνησης των φαραγγιών στην Ελλάδα.

Στα χρόνια που επακολουθούν, εντάσσεται στην ομοσπονδία κι ο δραστήριος σύλλογος Ε.Σ.Ε.Φ. και το πρώτο επίσημο σχολείο Canyoning πραγματοποιείται το 2003 με εκπαιδευτές τους. Ανδρέου Γ. και Αδαμόπουλο Κ. σπηλαιολόγο, με μεγάλη κι αξιόλογη δράση στη σπηλαιολογία κι οι οποίοι άτυπα τη χρονιά αυτή, «δημιουργούν» την Ελληνική Σχολή του Canyoning.

Χρόνο με το χρόνο δημιουργούνται ομάδες ανθρώπων, που λαμβάνουν τις γνώσεις του Canyoning με αποτέλεσμα τη διάδοση του αθλήματος πανελλαδικά.

Το 2006 είναι χρονιά σταθμός για το Canyoning στην Ελλάδα καθώς λαμβάνουν τις γνώσεις και την εκπαίδευση 12 Έλληνες αθλητές τελειώνοντας επιτυχώς την σχολή 1ου επιπέδου κατάρτισης στελεχών (Initiateur/EFC – FFS) και συγχρόνως απομυζούν γνώσεις κι εκπαίδευση για τη διάσωση σε φαράγγια. Η σχολή πραγματοποιήθηκε στο Ν. Ευρυτανίας σε φαράγγια της περιοχής από τους Γάλλους εκπαιδευτές, στελέχη της EFC F. Jourdan, J. F. Fiorina και P. Auvaro.

Δύο χρόνια μετά το επίπεδο των γνώσεων διευρύνεται καθώς λαμβάνουν την εκπαίδευση του 2ου επιπέδου κατάρτισης στελεχών (Moniteur/EFC – FFS) 6 άτομα από τους παραπάνω 12, με εκπαιδευτές τους L. Poublan και Y. Ozoux.

Το 2009 πραγματοποιείται η πρώτη σχολή κατάρτισης στελεχών ομοσπονδιακού επιπέδου Βοηθών Εκπαιδευτών / Initiateur που οργάνωσε η επιτροπή Canyoning της Σ.Ο.Ε. σε συνεργασία με την Γαλλική Σχολή Canyoning (E.F.C.) η οποία κι ανέδειξε 6 ακόμα αθλητές μεγαλώνοντας έτσι το έμψυχο εκπαιδευτικό δυναμικό της Ελλάδος.

Η σχολή έλαβε χώρα σε φαράγγια των ορεινών όγκων της Οίτης και της Όθρυς με επικεφαλή εκπαίδευσης τον Laurent Poublan και εκπαιδευτές τους Ανδρέου Γ., Αποκρεμιώτη Α., Μαργαρίτη Β. και Χαρίτο Ν..

Μέχρι και σήμερα αρκετά σωματεία μέλη της Σ.Ο.Ε. έχουν δραστηριοποιηθεί στο χώρο του Canyoning μέσα από διοργανώσεις σχολών, ασφαλίσεις νέων φαραγγιών, ασκήσεων διάσωσης κι εκδρομών. Αναφορικά παραθέτονται τα κάτωθι σωματεία:

  • Πεζοπορικός Όμιλος Αθηνών (Π.Ο.Α.)
  • Παγκρήτιος Όμιλος Εξερεύνησης Φαραγγιών (Π.Ο.Ε.Φ.)
  • Σπηλαιολογικός Όμιλος Ταϋγέτου – Πάρνωνα ο «ΠΟΣΕΙΔΩΝ»
  • Σπηλαιολογικός Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος (Σ.ΕΛ.Α.Σ.)
  • Φυσιολάτρες Ορειβάτες Σπηλαιολόγοι (Φ.Ο.Σ.)

Η χώρα μας είναι ένας παράδεισος για το Canyoning καθώς υπάρχουν πάρα πολλές αναφορές για τα φαράγγια της Ελλάδος, τα οποία έχουν γίνει γνωστά από τρεις Topo – οδηγούς που κυκλοφορούν μέχρι σήμερα κι αναφέρονται στα μέχρι στιγμής εξερευνημένα φαράγγια της χώρας σε Στερεά Ελλάδα, Ν. Κρήτη και Ν. Σαμοθράκη. Επίσης υπάρχουν αναφορές σε ευρωπαϊκούς Topo – οδηγούς, κάποια από τα ομορφότερα φαράγγια της Ελλάδος όπως στην σειρά του Stéphane Coté Le Tour de l’ Europe en Canyon”.